عوارض پوستی شوینده ها - آسانسور

به گزارش آسانسور، مهم ترین وظیفه پوست، حفاظت بافت های درونی بدن است ولی خود پوست در معرض آسیب و صدمات متعددی است که از آن جمله می توان به شوینده ها اشاره نمود. اسیدیته پوست انسان حدود 5/5 یعنی اسیدی است ولی اسیدیته شوینده ها، قلیایی است. هرچه قدرت شوینده بیشتر باشد pH قوی تری دارد. به اسم نمونه، pH صابون ها حدود 8 ولی مایعات شوینده حدود 10 و پودرها حدود 11 است.

عوارض پوستی شوینده ها

نویسنده:دکترحسین طباطبایی*

مهم ترین وظیفه پوست، حفاظت بافت های درونی بدن است ولی خود پوست در معرض آسیب و صدمات متعددی است که از آن جمله می توان به شوینده ها اشاره نمود. اسیدیته پوست انسان حدود 5/5 یعنی اسیدی است ولی اسیدیته شوینده ها، قلیایی است. هرچه قدرت شوینده بیشتر باشد pH قوی تری دارد. به اسم نمونه، pH صابون ها حدود 8 ولی مایعات شوینده حدود 10 و پودرها حدود 11 است.

بعد از هر تماس پوست دست با شوینده ها به سرعت pH از اسیدی به قلیایی تبدیل می گردد. بنابراین خاصیت میکروب کش pH اسیدی پوست از بین می رود و از طرفی به علت چربی زدایی شوینده ها پوست به تدریج خشک می گردد.

بعد از هر تماس پوست دست با شوینده ها حداقل 3 ساعت وقت ضروری است تا pH به حالت طبیعی اسیدی برگردد. بنابراین در کسانی که به علت شغلشان (زنان خانه دار، کارگران رستوران ها و...) یا وسواس در شستن دست ها با شوینده ها در فواصل کمتر از3 ساعت دستشان مجددا با شوینده ها تماس پیدا می نماید باعث می گردد به تدریج پوست شان خشک، قرمز و ترک خورده گردد و نهایتا به خارش می افتد که اصطلاحا به آن اگزمای دست زنان خانه دار می گویند.

از طرفی، میکروب ها، خصوصا قارچ های پوستی، در محیط بدون دفاع (محیط قلیایی) به آسانی رشد نموده و التهاب و ضایعات قارچی در پوست و خصوصا در ناخن ها ایجاد می نمایند. از طرفی محیط مرطوب دست ها شرایط رشد قارچ ها را فراهم می نمایند چون بسیاری از مردم بعد از هر شست وشوی دست ها و آبکشی کردن با دقت و کامل دست ها را خشک نمی نمایند.

برترین روش پیشگیری از این ضایعات، فاصله گذاری بین تماس دست ها با شوینده ها است و باید بلافاصله بعد از خشک کردن، مقداری گلیسیرین که چند قطره آبلیمو به آن اضافه شده باشد به دست ها مالیده و ماساژ داده گردد. کسانی که به علت شغلشان مجبورند دایم با این مواد تماس داشته باشند باید از دستکش استفاده نمایند.

برترین نوع دستکش انواع دولایه است که قسمت بیرونی آن از جنس پلاستیکی و قسمت درونی آن از جنس نخ کتانی ساخته شده است. مصرف طولانی مدت دستکش های معمولی پلاستیکی باعث تعریق پوست دست ها می گردد و قارچ های پوستی در محیط مرطوب دایم خصوصا اگر محیط دست ها گرم باشد، از زیر ناخن ها و پوست حاشیه آن رشد نموده و باعث ضایعه های ناخنی به صورت تغییر شکل و تغییر رنگ ناخن و التهابات پوست اطراف ناخن ها خواهند شد. افرادی که خارج از منزل به علت حفاظت پوست دست ها از آفتاب یا برای زیبایی از دستکش استفاده می نمایند، بهتر است از دستکش های کتانی و سفیدرنگ استفاده نمایند که علاوه بر عدم نگهداری حرارت، در افراد حساس، ضایعه های اگزمایی در دست ها ایجاد نکند.

پی نوشت ها :

* متخصص پوست و مو

منبع:www.salamat.comمنبع: راسخون